سلام عرض می نماییم!

همونطور که آیدام در پست قبل ذکر کرد دوتا عاشق دیوونه اینجا مستقر شدن!

من الان همون اون یکیمونم که گفته شد پست بعد در خدمتتونه!

عرضم به حضور اونایی که منو نمیشناسن!اسمم حمیده که به Stone شهرت دارم!دیگه این که در حال حاضر در میانه های ۱۸ سالگی به سر می برم!امسالم باید پیش بخونم!رشتمم ریاضیه!

می خوام الان یه کوچمولو اندر احوالات خودمون بگم...این که چی شد که ما با همیموارد جزئیات نمیشم حالا...فقط می خوام یه چیز کلی بگم...

خب...ما اواخر پاییز ۸۶ باهم آشنا شدیم.کاملا معمولیو عادی.با هم صمیمی نبودیم.اما کم کم شرایطی که توش بودیم باعث شد که بین بقیه دوستا ما باهم صمیمی تر بشیم.بعدش اتفاقا و جریانایی پیش اومد واسه دوتامون که باعث شد ما به هم نزدیک تر بشیم.ولی همچنان فقط دوتا دوست بودیم نه چیزی بیشتر.دیگه اواخر زمستون ۸۶ بود.ما فوق العاده باهم صمیمی و به هم نزدیک بودیم.همدیگرم دوس داشتیم ولی فقط به عنوان یه دوست نه چیزی بیشتر.زمان همینطور میگذشتو ما همدیگرو تنها کسی دیدیم که می تونیم بهش اعتماد کنیم.محرم راز همدیگه بودیم.همدیگرو می فهمیدیم.هر سوالی واسمون پیش میومد از هم می پرسیدیم.هر مشکلی که واسمون پیش میومد به هم می گفتیم.از مشکلاتمون واسه هم می گفتیم...هیچ وقت همدیگرو نصیحت یا مواخذه نمی کردیم.سعی می کردیم که کمک کنیم به هم...زمان همینطور میگذشتو من روز به روز به آیدا وابسته تر می شدم.دست خودم نبود ولی دیگه اگه یه روز ازش خبری نداشتم پکرو بی حوصله بودم.کم کم دیگه اگه یه صبح تا ظهرم ازش خبری نداشتم کلی نگران می شدم.نفهمیدم دقیقا کی ولی دیگه عاشقش شده بودم!بازم زمان...همینطور میگذشت ولی من جرات گفتن این موضوع رو به آیدا نداشتم.می ترسیدم وقتی بهش بگم سرم داد بکشه عصبانی بشه و بگه خیلی بی جنبه ایو ارتباطمون قطع بشه و واسه همیشه از دست بدمش.بازم زمان میگذشت...ما باهم روز به روز صمیمی تر می شدیمو به هم نزدیک تر.ولی من نه جرات گفتنشو به آیدا داشتم نه قصدشو.تا این که...

آیدا وبشو آپ کرد.پنجشنبه ۲۴ مرداد ۸۷ .آپشو خوندم.شاید خندتون بگیره و مسخرم کنید.ولی بعد خوندن آپش حسو حال عجیبی داشتم.ترسیدم.تا کی می خواستم اینو ازش پنهون کنم؟آخرش چی؟نمی خواستم جای شخصیت اون داستان باشم!اصن شاید آیدا هم...باید بهش بگم.

فرداش ینی صبح روز جمعه ۲۵ مرداد ۱۳۸۷ داشتیم چت می کردیم.یکم که مث همیشه حالو احوالو شوخی کردیم باهم بهش گفتم : آیدا می خوام یه چیزی بهت بگم.جنبشو داری؟ اونم گفت نه ندارم! اون روز خیلی اذیتم کرد ولی من مث همیشه نبودمو نمی تونستم اذیتش کنم! تا این که بهش گفتم دوست دارم!اونم گفت خب منم دوست دارم!! ( ما همیشه به هم می گفتیم که همدیگرو دوست داریم.خیلی ساده.خب واقعا همدیگرو به عنوان یه دوست خیلی دوس داشتیم.ولی نکتش اینجاس که ما هیچ وقت از همون اول و حتی زمانی که اینقد به هم نزدیکو باهم صمیمی بودیم قصد نداشتیم که رابطمون از همین دوستی سادمون فراتر بره! )من گفتم نه من عاشقتم!...بعد......

خب دیگه بقیشو نمی گممی خوام خود آیدام بگهبقیشو بعدا از زبون آیدام می خونین پس...احتمالا با کمی جزئیات بیشتر!

اینم اون آپی که مسیر زندگیمو عوض کرد

وقتي سر کلاس درس نشسته بودم تمام حواسم متوجه دختري بود که کنار دستم نشسته بود و اون منو "داداشي" صدا مي کرد .
به موهاي مواج و زيباي اون خيره شده بودم و آرزو مي کردم که عشقش متعلق به من باشه . اما اون توجهي به اين مساله نميکرد .
آخر کلاس پيش من اومد و جزوه جلسه پيش رو خواست . من جزومو بهش دادم .بهم گفت :"متشکرم "و گونه من رو بوسيد .
ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم .
تلفن زنگ زد .خودش بود . گريه مي کرد. دوست پسرش قلبش رو شکسته بود. از من خواست که برم پيشش. نميخواست تنها باشه. من هم اينکار رو کردم. وقتي کنارش رو کاناپه نشسته بودم. تمام فکرم متوجه اون چشمهاي معصومش بود. آرزو ميکردم که عشقش متعلق به من باشه. بعد از 2 ساعت ديدن فيلم و خوردن 3 بسته چيپس ، خواست بره که بخوابه ، به من نگاه کرد و گفت : "متشکرم " و گونه من رو بوسيد .
ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم .
روز قبل از جشن دانشگاه پيش من اومد. گفت : "قرارم بهم خورده ، اون نميخواد با من بياد" .
من با کسي قرار نداشتم. ترم گذشته ما به هم قول داده بوديم که اگه زماني هيچکدوممون براي مراسمي پارتنر نداشتيم با هم ديگه باشيم ، درست مثل يه "خواهر و برادر" . ما هم با هم به جشن رفتيم. جشن به پايان رسيد . من پشت سر اون ، کنار در خروجي ، ايستاده بودم ، تمام هوش و حواسم به اون لبخند زيبا و اون چشمان همچون کريستالش بود. آرزو مي کردم که عشقش متعلق به من باشه ، اما اون مثل من فکر نمي کرد و من اين رو ميدونستم ، به من گفت :"متشکرم ، شب خيلي خوبي داشتيم " ، و گونه منو بوسيد .
ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم .
يه روز گذشت ، سپس يک هفته ، يک سال ... قبل از اينکه بتونم حرف دلم رو بزنم روز فارغ التحصيلي فرا رسيد ، من به اون نگاه مي کردم که درست مثل فرشته ها روي صحنه رفته بود تا مدرکش رو بگيره. ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون به من توجهي نمي کرد ، و من اينو ميدونستم ، قبل از اينکه کسي خونه بره به سمت من اومد ، با همون لباس و کلاه فارغ التحصيلي ، با گريه منو در آغوش گرفت و سرش رو روي شونه من گذاشت و آروم گفت تو بهترين داداشي دنيا هستي ، متشکرم و گونه منو بوسيد .
ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم .
نشستم روي صندلي ، صندلي ساقدوش ، توي کليسا ، اون دختره حالا داره ازدواج ميکنه ، من ديدم که "بله" رو گفت و وارد زندگي جديدي شد. با مرد ديگه اي ازدواج کرد. من ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون اينطوري فکر نمي کرد و من اينو ميدونستم ، اما قبل از اينکه از کليسا بره رو به من کرد و گفت " تو اومدي ؟ متشکرم"
ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم .
سالهاي خيلي زيادي گذشت . به تابوتي نگاه ميکنم که دختري که من رو داداشي خودش ميدونست توي اون خوابيده ، فقط دوستان دوران تحصيلش دور تابوت هستند ، يه نفر داره دفتر خاطراتش رو ميخونه ، دختري که در دوران تحصيل اون رو نوشته. اين چيزي هست که اون نوشته بود :
" تمام توجهم به اون بود. آرزو ميکردم که عشقش براي من باشه. اما اون توجهي به اين موضوع نداشت و من اينو ميدونستم. من ميخواستم بهش بگم ، ميخواستم که بدونه که نمي خوام فقط براي من يه داداشي باشه. من عاشقش هستم. اما .... من خجالتي ام ... نميدونم ... هميشه آرزو داشتم که به من بگه دوستم داره."
اي کاش اين کار رو کرده بودم ................

عااااااااااااااااششششششششششششششششققققققققققققققتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتمممممممم!!!

این مدل علی سنتوریه که همیشه به هم میگیم!!

خب دیه...فعلا